De Zwitsers stemden zondag in meerderheid voor het herintroduceren van immigratiequota’s. De opkomst in het referendum was met zo’n 56% relatief hoog.

De CEO’s van grote bedrijven hadden het afgeraden. Het zou slecht zijn voor de economie. Dat de gewone man ook andere overwegingen zou kunnen hebben dan macro-economische lijkt bij de bestuursraden van de multinationals niet op te komen, men verneemt er zelf dan ook weinig van, die immigratie. Dat het aantal in Zwitserland gevestigde buitenlanders hoog is, staat buiten kijf, het gaat om 22,8% van de bevolking, meer dan de helft daarvan uit EU-lidstaten.

Klonten in de pap

Blijf op de hoogte van nieuws, opinie en achtergronden: Volg Novini!


De Zwitsers hebben zich in het verleden vaak van vergelijkbare initiatieven laten weerhouden, wanneer door het bedrijfsleven gesteld werd dat het slecht was voor de economie, men stemde over het algemeen economisch liberaal. Dat  men nu toch voor dit initiatief stemt, geeft aan dat de Zwitsers bereid zijn op economisch vlak wat op te offeren als dat op ander vlak wat lucht geeft.

Maar dat het besluit in zichzelf slecht zou zijn voor de Zwitserse economie is wat de Europese Unie betreft niet genoeg straf. De Zwitsers hebben immers gezondigd tegen de befaamde ‘vier vrijheden’  van de interne markt, die van goederen, kapitaal, diensten en werknemers. Fractieleider van de ‘socialisten’ in het Europees Parlement Hannes Swoboda maakte in dit verband de opmerking dat de Zwitsers niet de krenten uit de pap mogen vissen. Daarmee implicerend dat het vrije verkeer van mensen geen onverdeeld genoegen is. Daar zouden niet alleen de Zwitsers het mee eens zijn, maar waarschijnlijk ook grote delen van de bevolking van diverse EU-lidstaten. Maar terwijl de Zwitsers in een referendum hebben uitgesproken dat ze die economisch-liberale klont niet bliefden, wordt de bevolking van die EU-lidstaten door zogenaamde socialisten als Swoboda nog altijd voor gehouden dat het om een uitgelezen krent gaat.

De grens is overal

Het lijkt zo mooi, open grenzen. Je kunt vrij reizen door Europa, je kunt je zelfs relatief eenvoudig ergens anders vestigen of een baan aannemen.  De voordelen zijn evident, maar nadelen zijn er ook. Zo is met het wegvallen van de grenscontroles de behoefte van staten om te controleren wie zich waar begeeft niet afgenomen. Dit heeft ertoe geleid dat men er in onze tijd weliswaar weinig van verneemt wanneer men een Europese binnengrens passeert. In feite passeert men tegenwoordig echter niet meer de grens wanneer men zijn paspoort aan een douanebeambte geeft, maar al veel eerder. Zodra men een vliegticket boekt, treden processen in werking die leiden tot een risicoprofiel en wanneer men op de toegangswegen tot de luchthaven op de beveiligingscamera’s geregistreerd wordt, kan men de gegevens uit verschillende bestanden koppelen, zodat de eindbestemming al bekend is.  Vrijheden hebben hun prijs. De vrijheid die men er aan de ene kant bij kreeg, is er aan de andere kant afgegaan. Het Fort Europa is meer dan een omheining aan de buitengrenzen van de EU, binnen die hekken ligt een surveillancestaat, waar zo veel mogelijk in kaart gebracht wordt wat burgers van plan zijn.

Het televisieprogramma Tegenlicht van de VPRO zond hierover onlangs een documentaire uit: http://gemi.st/VPWON_1209787

Steun Novini!

Doe een donatie aan Novini en blijf nieuwe bijdragen mogelijk maken!

Doneer nu!

 

Over de auteur

Jonathan van Tongeren

Jonathan van Tongeren studeerde Internationale Betrekkingen en Slavistiek, was van 2006-2010 secretaris-generaal van het European Christian Political Youth Network (ECPYN) en is eindredacteur van Novini. Verder is hij redacteur bij uitgeverij De Blauwe Tijger.