Zo eenduidig als de aankomende president Donald Trump van zins is de politiek van de Verenigde Staten tegenover Rusland te veranderen en een vreedzame weg in te slaan, zo onverbiddelijk verhoudt hij zich vooralsnog tegenover de Volksrepubliek China. Of Trump daarmee zichzelf en zijn land een dienst bewijst, is meer dan twijfelachtig.

De zaken staan er voor de VS per slot van rekening niet florissant voor in Zuidoost-Azië. Het ene na het andere land in de regio schroeft de betrekkingen met Washington terug en keert zich naar Peking. Met een tegenspeler die zo steeds sterker komt te staan, kunnen de VS beter voorzichtig omspringen. Dat geldt des te meer aangezien de kracht van China niet alleen van politieke aard is. Het economische potentieel van dit rijk is van grote betekenis voor alle andere belangrijke economieën op de aardbol, niet in de laatste plaats ook voor de Europese Unie, waar men er goed aan zou doen de ontwikkeling van de relatie tussen China en de VS goed in de gaten te houden.

Het gerenommeerde Amerikaanse persbureau voor economisch nieuws Bloomberg vermoedt dan ook dat het in het nieuwe jaar tot een handelsoorlog tussen China en de VS zou kunnen komen, waaruit China als overwinnaar naar voren zou komen. Het bureau haalt daarvoor een econoom van de Universiteit van Hongkong, James Wong, aan: “De krachtenverdeling in de wereld is nu onzekerder dan aan het begin van de 20e eeuw. Actoren zoals China en India vormen nieuwe aantrekkingscentra. Tegelijk wordt de ontwikkelde wereld door zowel een economische als een politieke verlamming getroffen. De waarschijnlijkste uitkomst is een handelsoorlog.”

Blijf op de hoogte van nieuws, opinie en achtergronden: Volg Novini!


Trump had al tijdens de verkiezingscampagne in de VS Peking verweten, de deviezenmarkt in haar eigen voordeel te manipuleren, en aangekondigd dat hij zich zou inzetten voor een invoerbelasting van 45 procent op Chinese goederen. “We hebben al een handelsoorlog”, aldus Trump, “en we verliezen hem.” Chinese media openden daarop het vuur met grof geschut, wat in China niet zonder toestemming gebeurt. De Global Times schreef al voor de verkiezingen: “De komst van een racist op de Amerikaanse politieke Olympus zou niets goeds beloven”, en voegde daaraan toe dat ook Adolf Hitler en Benito Mussolini door democratische verkiezingen aan de macht kwamen.

Trump zet van zijn kant in op het principe van de vroegere president Ronald Reagan dat zich laat samenvatten met het gevleugelde woord van ‘peace through strength’. Zodoende wil hij de militaire uitgaven van de VS massief verhogen en onder andere het aantal oorlogsschepen uitbreiden van 274 naar 350. Aangezien deze toename vooral de vloot in de Stille Oceaan betreft, kan het de Chinezen begrijpelijk zwaar vallen om het als een stap met het oog op de vrede te zien.

In ieder geval zag Peking zich onlangs verplicht tot een machtsdemonstratie. Voor het eerst passeerde het Chinese vliegdekschip Liaoning met een flottielje van vijf andere schepen het Japanse eiland Okinawa – waar de Verenigde Staten een marinebasis hebben – om in de Stille Oceaan een oefening te houden. Voor Washington is dit een signaal dat de grens tussen Amerika en China niet meer dicht langs de Chinese kust ligt maar ergens in de Stille Oceaan.

Lees ook:

Steun Novini!

Doe een donatie aan Novini en blijf nieuwe bijdragen mogelijk maken!

Doneer nu!

 

Over de auteur

Jonathan van Tongeren

Jonathan van Tongeren studeerde Internationale Betrekkingen en Slavistiek, was van 2006-2010 secretaris-generaal van het European Christian Political Youth Network (ECPYN) en is eindredacteur van Novini. Verder is hij redacteur bij uitgeverij De Blauwe Tijger.