Wie de afgelopen maanden in Antwerpen en Brussel heeft rondgelopen heeft alleen maar militairen en politie met zware bewapening gezien. Sinds Bataclan heeft Brussel ook zelf een aantal dagen op slot gezeten. Het heeft niet mogen baten. Een belangrijke reden lijkt te zijn dat de enorme legermacht alleen gericht was op het voorkomen van nog een aanslag met kalasjnikovs.
Nu weten we immers wat we ook al hadden kunnen weten, namelijk dat dezelfde terroristen direct na Bataclan aan de slag zijn gegaan om zelfmoord- en bomaanslagen voor te bereiden. Daar beginnen een paar gepantserde militairen met automatische wapens niets tegen. Pik op straat maar eens een zelfmoordterrorist uit het publiek voordat hij zichzelf opblaast.
Pas sinds gisteren zien we allerlei bom-detectie-apparatuur bij grenscontroles en nog belangrijker: op bommen getrainde speurhonden. In de afgelopen maanden waren er amper tot geen speurhonden te zien bij het hele circus van de opgetuigde politiestaat in België. Wat dachten ze te doen met al die wapens op alle straten en pleinen? Het lijkt er ons op dat dit hele vrijwel overbodige circus eigenlijk alleen diende om, in de woorden van een van hen, “de burgers gerust te stellen.”
Wie nu beseft dat al dat zware wapentuig er vrijwel voor joker heeft gestaan houdt er hopelijk een minder gerust gevoel aan over, en ook gisteren en vandaag is er door bijvoorbeeld Nederlandse politiediensten louter paniekerig gereageerd, zijn er allerlei ‘verdachte’ personen opgepakt, stations afgezet en weer vrijgegeven, allemaal zonder enige reden, anders dan wat ‘verdachte situaties’. Wat er daadwerkelijk in gang wordt gezet is niet alleen een geruststellingsproces, maar vooral ook een intimidatieproces richting de burgers, waardoor er nu in Nederland, net als de laatste tijd in Spanje, Frankrijk en België, soepel allerlei maatregelen doorheen gejast kunnen worden die uiteindelijk ten koste van onze vrijheid gaan.

En precies dit klimaat wordt nu geschapen: een klimaat waarin het belachelijk is om nog over onze vrijheden te hebben, een klimaat dat bewustzijnsvernauwing bij de burgers teweeg moet brengen waarin zogenaamd alleen nog ‘onze veiligheid’ telt, terwijl iedereen die nadenkt kan zien dat onze veiligheid toch net iets minder belangrijk is dan de uitbreiding van de politiestaat.

Deze strategie vertoont belangrijke overeenkomsten met die van de terroristen zelf. Immers, die aanslagen werden gepleegd bij belangrijke NAVO- en EU-gebouwen en zouden dus, althans volgens de betreffende organisaties, gericht zijn op hén. Maar waarom plegen terroristen dan geen aanslagen op de NAVO en EU-gebouwen zelf? Of op een wachtpost van militairen? In plaats daarvan plegen ze aanslagen op burgers die met vakantie willen gaan of in de metro rondrijden. Overheden en terroristen voeden dus samen een klimaat van blikvernauwing onder de burgerij. Daar zou het over moeten gaan. Want de raison d’etat beseft als geen ander: onder druk wordt alles vloeibaar. En die druk heeft men gecreëerd met het importeren van terroristen die al dan niet direct zijn gekweekt in het Midden-Oosten of heeft laten gedijen in Europese getto’s. En dan komen we dichtbij de thematiek die al maandenlang in onze campagne naar het referendum centraal staat: er is een proces van Europese natievorming ingezet waarin de burger niets meer te vertellen heeft, bevolkingsgroepen tegen elkaar worden opgezet en burgers van veel kanten geïntimideerd en kaltgestellt worden, met name om de wil van de besturende klasse er doorheen te jagen en het machtsproject uit te breiden.

Share.

Over de auteur

Tom Zwitser is filosoof en vormgever en werkt aan een filosofie van de geopolitiek die in november 2016 verschijnt bij Uitgeverij De Blauwe Tijger.