Toen op 1 juni de nieuwe Spaanse premier Pedro Sánchez mede door de Catalaanse separatisten en Baskische autonomisten in het ambt gekozen werd, geloofden velen getuige te zijn van een vastberaden nieuw begin voor de Spaanse politiek. Vooral de destijds nog in Duitsland vastzittende voormalige Catalaanse regiopresident Carles Puigdemont, die vanwege het door Madrid verboden onafhankelijkheidsreferendum van oktober 2017 voor de Spaanse justitie naar het buitenland gevlucht was, schepte weer hoop nu eindelijk weer terug te kunnen keren.

Juist op het moment dat de Duitse justitie na maanden van voorzichtige afwegingen instemde met uitlevering vanwege verduistering van publieke middelen, zag de Spaanse justitie af van het verzoek om uitlevering van de in Duitsland in hechtenis genomen Catalaanse separatistenleider.

Dermate gesterkt in zijn rol van nieuwe kingmaker zette Puigdemont zich er meteen aan zijn nieuwe rol ook uit te buiten. Nadat Sánchez met de stemmen van de voorstanders van Catalaanse onafhankelijkheid tot regeringsleider gekozen was, moest hij nu ook zijn erkentelijkheid aan hen laten zien. “Op Sanchez’ woorden over dialoog moeten nu ook daden volgen”, liet Puigdemont zijn opvolger Quim Torra in Brussel verklaren.

Blijf op de hoogte van nieuws, opinie en achtergronden: Volg Novini!


Welke macht de separatisten over de Spaanse regering hebben, lieten ze onlangs zien, toen ze samen met andere oppositiepartijen niet de door Sánchez voorgestelde reductie van het begrotingstekort steunden. Sánchez, die op 1 juni met alle stemmen behalve die van de conservatieve Partido Popular en de liberale Ciudadanos, na een motie van wantrouwen tegen de toenmalige regering tot nieuwe premier gekozen werd, leed zijn eerste nederlaag in het Congreso de los Diputados, het lagerhuis van het Spaanse parlement (Cortes Generales). De afgevaardigden van de beide Catalaanse partijen en die van de radicaal-linkse Podemos onthielden zich bij de eerste stemming over de begroting voor 2019. Slechts 88 van de 350 leden tellende volksvertegenwoordiging stemden voor het ontwerp. Dat terwijl Sánchez het begrotingstekort in had willen snoeren op een manier die vooral de gemeentes en regioregeringen ontzag.

De Catalaanse afgevaardigden kozen er echter voor zich te doen gelden en voelen zich nu heuse kingmakers. Het gaat ze al lang niet meer om verbeteringen voor hun volk en regio, ze willen alleen laten zien dat zonder een serieuze dialoog met de voorstanders van de secessie van Catalonië er ook in de politiek in Madrid niets meer werkt.

Het zit erin dat de nieuwe Spaanse regering al snel weer nieuwe verkiezingen uit moet schrijven. Als de begroting niet door het lagerhuis komt, gaat hij naar de senaat, en in dit hogerhuis van het Spaanse parlement heeft de Partido Popular de absolute meerderheid. De PP heeft onder haar nieuwe leider, de 37-jarige Pablo Cassado, reeds aangekondigd alles in het werk te willen stellen om Sánchez zo snel als mogelijk ten val te brengen.

Ceuta en Melilla

Ook in het nieuwe Spaanse asielbeleid van de open grenzen loopt het niet bepaald op rolletjes. Mensensmokkelaars en internationale bendes hebben immers ook lucht gekregen van deze open grenzen en hun routes van Italië naar Spanje verlegd. Van de ene op de andere dag was Spanje weer, net als enkele jaren geleden, de hoofdpoort naar Europa. Hoe de asielzoekers de nieuwe openheid opvatten, liet ook de nieuwe massale toestroom naar de beide Spaanse enclaves Ceuta en Melilla in Noord-Afrika zien, waarvan de nieuwe Spaanse regering de grensbarrière eigenlijk af wilde zwakken. 600 geweld-bereide mannen slaagden er in één nacht in over de grensbarrière te komen, meer dan ooit tevoren.

Barrière aan de grens van de Spaanse enclave Melilla met Marokko (foto: Ongayo)

Om de aandacht van de eigenlijke problemen af te leiden, heeft men nu de nieuwe Italiaanse minister van Binnenlandse Zaken Matteo Salvini vanwege zijn beleid van gesloten grenzen uitgenodigd voor een bezoek aan Spanje. Intussen wil de EU niets weten van het idee van de Spaanse regering om in Noord-Afrika opvangcentra in te richten. Van het inrichten van dergelijke centra in Ceuta en Melilla wil Madrid niets weten, maar ondertussen verwacht men wel van de EU dat het Spanje ontlast, ook al heeft men iets dergelijks afgewezen toen de bulk nog in Italië aankwam.

Steun Novini!

Doe een donatie aan Novini en blijf nieuwe bijdragen mogelijk maken!

Doneer nu!

 

Over de auteur

Jonathan van Tongeren

Jonathan van Tongeren studeerde Internationale Betrekkingen en Slavistiek, was van 2006-2010 secretaris-generaal van het European Christian Political Youth Network (ECPYN) en is eindredacteur van Novini. Verder is hij redacteur bij uitgeverij De Blauwe Tijger.