De presidentskandidaat van de regerende Parti Socialiste, Benoît Hamon komt in de peilingen voor de presidentsverkiezingen in april momenteel niet verder dan zo’n veertien procent, wat een vierde plaats achter Le Pen, Macron en Fillon betekent.

Daarmee heeft Hamon sinds hij de voorverkiezingen binnen de Parti Socialiste won, echter wel Jean-Luc Mélenchon – die gesteund wordt door diverse communisten, antiglobalisten en links-populisten – achter zich gelaten. Deze staat nu rond de elf procent in de peilingen.

De links-liberale oud-partijgenoot van Hamon, Emmanuel Macron wist onlangs zijn kans om door te gaan naar de tweede ronde van de presidentsverkiezingen te vergroten door de steun binnen te halen van de sociaal-liberale presidentskandidaat François Bayrou, die zich nu terugtrekt ten gunste van Macron.

Blijf op de hoogte van nieuws, opinie en achtergronden: Volg Novini!


Links sterk verdeeld

Als Hamon nog een kans wil hebben om Macron en Fillon in te halen, om het in de tweede ronde tegen Marine Le Pen van het Front National op te nemen, dan zal hij andere linkse krachten achter zich moeten krijgen. Zo gezegd, zo gedaan, Hamon ging praten met andere linkse presidentskandidaten. Gisteren werd dan ook bekend dat Yannick Jadot zich terugtrekt als presidentskandidaat. De kandidaat van de Groenen kwam in de peilingen echter al niet verder dan zo’n twee procent van de stemmen, veel zoden zet dat dus niet aan de dijk.

Pas als Hamon ook Mélenchon zo ver zou kunnen krijgen om hem te steunen en zich terug te trekken, zou Hamon weer een kans hebben Macron en Fillon voorbij te streven. Maar Mélenchon lijkt daar vooralsnog niet toe bereid. Niet dat er geen overeenkomsten zijn; net als Mélenchon is Hamon – die wel de Franse Bernie Sanders genoemd is – tegenstander van de handelsakkoorden CETA en TTIP. Maar zoals Mélenchon zelf aangeeft, heeft het vooral te maken met hun uiteenlopende kijk op de Europese Unie.

Andere visie op de EU

Zo is Hamon voor een verdere Europese integratie op sociaal-economisch vlak, met een EU-wijd minimumloon en dergelijke, ook wil hij bijvoorbeeld een parlementaire vergadering voor de Eurozone in het leven roepen. Mélenchon zegt echter dat heilloze idee al eerder gehoord te hebben, namelijk van de huidige president François Hollande; het is nooit wat geworden.

Mélenchon heeft veel minder vertrouwen in de toekomst van de Europese Unie dan Hamon. De links-populist stelt de kiezer voor, te gaan onderhandelen over een reeks fundamentele hervormingen van de EU, om daarna een referendum over het EU-lidmaatschap te houden. Waarbij de kiezer dan de keuze heeft tussen het EU-lidmaatschap onder de nieuwe voorwaarden of vertrekken uit de EU.

Als de onderhandelingen niet zouden slagen, zou Mélenchon de Franse bijdrages aan de EU-begroting opschorten, een Franse munt naast de Euro invoeren en de Franse deelname aan de gemeenschappelijke markt en het vrije verkeer opschorten. In feite komt dit neer op een de facto Frexit zonder formele Frexit.

Overeenkomsten met Le Pen

De voorstellen van Mélenchon lijken verdacht veel op die van Marine Le Pen, die ook voorstelt om, naar het voorbeeld van de Britse premier David Cameron, te gaan heronderhandelen over de voorwaarden van het Franse EU-lidmaatschap, om het resultaat vervolgens aan de Franse kiezers voor te leggen in een referendum. Ook de presidentskandidaat van het Front National stelt als Plan B voor naast de Euro weer een eigen parallelle munt in te voeren en Frankrijk terug te trekken uit Schengen.

Dat roept de vraag op wat de kiezers van Mélenchon in de tweede ronde van de presidentsverkiezingen eigenlijk gaan doen. Deze klassiek-linkse kiezers zullen dan de keuze hebben tussen een eurofiele kandidaat met een neoliberaal economisch beleid, hetzij Fillon, dan wel Macron enerzijds, en anderzijds een politiek-incorrecte kandidaat die zowel qua visie op de Europese Unie als op sociaal-economische vraagstukken dichterbij hen staat: Marine Le Pen.

Klassiek-linkse kiezers staan in de tweede ronde dus voor het blok met drie opties:

  1. Over hun politiek-correcte bezwaren tegen het Front National heen stappen en op Le Pen stemmen;
  2. Over hun sociaal-economische belangen en visie op de EU heen stappen en op een politiek-correcte kandidaat, hetzij Macron of Fillon, stemmen;
  3. Thuis blijven en alsnog Macron of Fillon krijgen.

Steun Novini!

Doe een donatie aan Novini en blijf nieuwe bijdragen mogelijk maken!

Doneer nu!

 

Over de auteur

Jonathan van Tongeren

Jonathan van Tongeren studeerde Internationale Betrekkingen en Slavistiek, was van 2006-2010 secretaris-generaal van het European Christian Political Youth Network (ECPYN) en is eindredacteur van Novini. Verder is hij redacteur bij uitgeverij De Blauwe Tijger.