Na twee decennia voortslepende onderhandelingen is er eind juni eindelijk een handelsakkoord bereikt tussen de Europese Unie en het Zuid-Amerikaanse handelsblok Mercosur. Zowel in Europa als in Zuid-Amerika stuit het akkoord echter op verzet.

Terwijl eind juni de G20-top in het Japanse Osaka plaatsvond, werden in Brussel vertegenwoordigers van de Europese Unie en het Zuid-Amerikaanse vrijhandelsblok Mercosur het eens over een bilateraal handelsakkoord. De onderhandelingen sleepten twee decennia voort. Nog in Osaka kon men de doorbraak aankondigen.

“Grootste deal in de geschiedenis van de EU”

Recent hadden Angela Merkel en zes andere regeringsleiders van EU-lidstaten er op aangedrongen de onderhandelingen eindelijk af te ronden. Zij waren dan ook zeer verheugd over wat Commissievoorzitter Jean-Claude Juncker “de grootste deal in de geschiedenis van de EU” noemde.

Blijf op de hoogte van nieuws, opinie en achtergronden: Volg Novini!


Bescherming Europese landbouw

Daarmee stelden ze zich diametraal tegenover de EU-landen wier oproepen tot bescherming van de Europese landbouw niet ingewilligd werden, waaronder Ierland, Polen, België en Frankrijk. Kippenvlees, suiker, ethanol en rundvlees uit de Mercosur-landen moet in nog grotere hoeveelheden naar Europa geëxporteerd worden dan ze al vreesden. Aangezien het bestaan van talloze boeren er mee gemoeid is, kan dit akkoord tot een nieuwe splijtzwam in de EU worden.

Goedkeuring door nationale parlementen EU en Mercosur

Het akkoord treedt pas in werking als het door de nationale parlementen en het Europees Parlement goedgekeurd is. De uitkomst is momenteel nog onzeker. De Franse president Emmanuel Macron heeft reeds verklaard dat hij de huidige uitkomst van de onderhandelingen afwijst. Zijn land eist extra garanties, zowel voor de bescherming van het Amazoneregenwoud als voor de Franse rundveehouders. Verder heeft in Ierland het parlement de regering opgeroepen in actie te komen tegen het akkoord zoals het nu is.

EU-Mercosur: Gemeenschappelijke markt met 780 miljoen inwoners

Argentinië, Brazilië, Paraguay en Uruguay vormen samen de ‘markt van het zuiden’, oftewel Mercosur.

Door het handelsakkoord zou een gemeenschappelijke markt met circa 780 miljoen inwoners ontstaan. Dit zou vooral in het voordeel zijn van Europese industrieconcerns en Zuid-Amerikaanse landbouwproducenten. Zo moeten in de Mercosur-staten binnen tien tot vijftien jaar importheffingen tot 35 procent op auto’s, machines, medicijnen en chemicaliën uit de EU afgeschaft worden. Bovendien openen de Mercosur-landen hun publieke aanbestedingen voor Europese bedrijven. Dat hebben volgens het Argentijnse dagblad Clarin Europese multinationals in Brussel doorgezet. Beschermde herkomstaanduidingen voor bepaalde levensmiddelen uit de EU worden ook in de Mercosur van kracht. Heffingen voor wijn en zuivelproducten vervallen.

Zuid-Amerikaanse landbouwproducten

De Zuid-Amerikanen bereikten aanzienlijk meer in de onderhandelingen. Zo wordt de Europese markt binnen vijf jaar sterker geopend voor hun landbouwproducten. Europese belangenorganisaties van boeren waarschuwen voor de effecten van een sterke import van vlees naar de EU. Verder vreest men dat de suikerbietenteelt op de fles gaat.

Ook weerstand van vakbonden, milieu- en consumentenorganisaties

Hoewel de ondertekenaars van het akkoord zich verplichtten, zich aan het Klimaatakkoord van Parijs te houden, formeert zich ook aan de zijde van milieu- en consumentenorganisaties weerstand. Zo zouden er producten naar Europa komen, die niet aan de EU-maatstaven beantwoorden. Zo zijn er in Brazilië onlangs nog 33 nieuwe gewasbeschermingsmiddelen, deels ongetest, toegelaten. Ook 20 vakbonden uit de betrokken Zuid-Amerikaanse landen (Argentinië, Brazilië, Paraguay en Uruguay) protesteren tegen het akkoord. Volgens hen betekent de opening van hun markt voor Europese industriegoederen het doodvonnis voor de binnenlandse industrie.

Steun Novini!

Doe een donatie aan Novini en blijf nieuwe bijdragen mogelijk maken!

Doneer nu!

 

Over de auteur

Jonathan van Tongeren

Jonathan van Tongeren studeerde Internationale Betrekkingen en Slavistiek, was van 2006-2010 secretaris-generaal van het European Christian Political Youth Network (ECPYN) en is eindredacteur van Novini. Verder is hij redacteur bij uitgeverij De Blauwe Tijger.