Donald Trump is nog altijd meer zakenman dan politicus en gaat derhalve problemen ook persoonlijk en doelbewuster te lijf dan politici. Zo was het ‘akkoord’ van 26 juli tussen Trump en Juncker geen overeenkomst, maar een dictaat ten gunste van de VS en ten koste van Europa.

De EU verplicht zich in de toekomst in sterkere mate Amerikaanse LNG af te nemen en daarvoor terminals in Europa te bouwen. De partners ruimen verder alle handelsbeperkingen en standaarden voor de producten in kwestie uit de weg. De EU treedt toe tot de Amerikaanse coalitie die een handelsoorlog met China voert.

Bijzonder belangrijk was het voor Trump om de gasmarkt van Europa met Rusland te reduceren (Nord Stream 2) en in plaats daarvan grote hoeveelheden Amerikaanse LNG naar de EU te kunnen exporteren. Voor deze waanzinnige deal moeten de Europese consumenten in de toekomst 30 procent meer voor hun gas gaan betalen. Het Russische gas is immers te krijgen voor 180 dollar per 1000 kubieke meter, het Amerikaanse LNG kost daarentegen minstens 240 dollar.

Blijf op de hoogte van nieuws, opinie en achtergronden: Volg Novini!


Vergelijkbaar staat het met de toegejuichte overeenkomst over de afbouw van handelsbeperkingen. Deze had vooral betrekking op landbouwproducten en moet vooral de Amerikaanse boeren helpen, die nu op grond van de Chinese contrasancties in de handelsoorlog met de VS op onverkoopbare soja ter waarde van 12,3 miljard dollar zitten, daarmee uiteraard niet blij zijn maar in de herfst wel weer op Trump moeten stemmen. Wat we in Europa echter met die massa aan soja moeten weet geen mens.

Verder moest de EU met een toevloed aan goedkoop Amerikaans hormoonvlees instemmen en het hele spectrum aan bestrijdingsmiddelen en farmaceutica accepteren, die hier met goede redenen niet toegelaten waren.

Waar we hier kortom mee van doen hebben is de reanimatie van het transatlantische handelsakkoord TTIP, waartegen Europese burgers gevochten hebben, ten gunste van de VS. Trump kan in ieder geval stellen voor de Amerikaanse boeren en chemiesector gestreden en gewonnen te hebben. Had het echter zo geweest dat de EU het dictaat van Washington niet geaccepteerd had, dan had Trump na de tussentijdse verkiezingen van 4 november weer aanleiding gehad om de strafheffingen tegen de EU aan te scherpen.

De Europese onderhandelingszijde heeft zich tegenover Trump, net als destijds bij TTIP, weer eens van zijn meest onkundige kant laten zien en ten koste van de EU gehandeld.

Steun Novini!

Doe een donatie aan Novini en blijf nieuwe bijdragen mogelijk maken!

Doneer nu!

 

Over de auteur

Jonathan van Tongeren

Jonathan van Tongeren studeerde Internationale Betrekkingen en Slavistiek, was van 2006-2010 secretaris-generaal van het European Christian Political Youth Network (ECPYN) en is eindredacteur van Novini. Verder is hij redacteur bij uitgeverij De Blauwe Tijger.