Onder druk van de toenemende populariteit van de nationaal-conservatieve partij Vox, gaat de Spaanse regering alsnog werk maken van het aanpakken van de grote immigrantenstroom vanuit Afrika.

Door de regeringswissel in zowel Rome als Madrid heeft Spanje Italië afgelost als belangrijkste invalsweg voor de massamigratie van Afrika naar Europa. Corresponderend daarmee werd Libië door Marokko afgelost als belangrijkste springplank. In 2018 werden er 57.000 immigranten geregistreerd aan de zuid-Spaanse kust – bijna driemaal zoveel als in het jaar daarvoor. In 2019 lijkt de immigratiedruk op Spanje zich nog eens te verdubbelen. Nu moeten overeenkomsten met Marokko, dat tot het belangrijkste doorgangsland in Noord-Afrika geworden is, de massale toestroom indammen.

Marokkaanse grensbewaking

Als voorbeeld hiervoor dient het akkoord van de EU met Libië, wiens kustwacht nu optreedt tegen mensensmokkelaars, waardoor het aantal immigranten dat in Italië komt aanzienlijk geslonken is. De Europese Unie wil nu ook de Marokkaanse grensbewaking uitrusten, zodat zij de boten nog nabij de Noord-Afrikaanse kust kunnen onderscheppen. Daartoe stelde de EU in 2018 reeds 140 miljoen euro beschikbaar, ter opbouw van de Marokkaanse grensbewaking.

Blijf op de hoogte van nieuws, opinie en achtergronden: Volg Novini!


Aanzuigende werking

De aanscherping van het Spaanse immigratiebeleid houdt in de eerste plaats in dat uitnodigende gebaren achterwege zullen blijven. Zo liet Spanje in 2018 meerdere door Italië en Malta geweigerde boten toe. Mensensmokkelaars hadden toen dagenlang met honderden immigranten aan boord in de Middellandse Zee rondgevaren, tot ze uiteindelijk in Spaanse havens aan konden leggen. De centrumrechtse oppositiepartij Partido Popular verweet de sociaaldemocratische premier Pedro Sanchez destijds al dat dergelijke gebaren een aanzuigende werking hebben.

Stemmingsomslag

In de afgelopen maanden bleek er inderdaad een toenemend aantal boten met immigranten aan te meren in Spaanse havens. Dit leidde al snel tot een merkbare stemmingsomslag onder de bevolking. Die herinnert zich nog goed de massale landingen van immigranten op de Canarische eilanden een decennium geleden, totdat deze door een akkoord met Senegal gestopt werden. Deze stemmingsomslag wordt onder andere zichtbaar in de toenemende steun voor de nationaal-conservatieve partij Vox. In de regionale verkiezingen in Andalusië zorgde de doorbraak van deze partij nog voor een schok, maar inmiddels is wel duidelijk dat het onbehagen over de migrantenstroom niet alleen in die regio heerst.

Electorale druk

In Andalusië behaalde Vox twaalf zetels en kon het na 32 jaar voor het eerst de sociaaldemocratische PSOE van de macht verdringen door een regering van PP en Ciudadanos te gedogen. Ook in Madrid zou premier Pedro Sanchez de macht kunnen verliezen, zelfs als de PSOE geen stemmenverlies zou leiden. Sanchez is namelijk afhankelijk van parlementaire steun van andere partijen, waaronder het radicaal-linkse Podemos de grootste is. Deze zal volgens de peilingen echter bijna een derde van zijn zetels verliezen. In de vervroegde parlementsverkiezingen van eind april gaat het kortom om het overleven van de regering Sanchez.

Aan de ketting gelegd

De electorale druk leidt er zodoende toe dat de linkse regering voor het eerst de teugels aanhaalt in het asielbeleid. De Spaanse regering heeft zowaar voor het eerst twee ngo-schepen aan de ketting gelegd. Dit terwijl ze twee maanden geleden Italië nog fel bekritiseerde voor iets dergelijks. De schepen in kwestie kunnen voorlopig geen mensen meer overzetten.

Steun Novini!

Doe een donatie aan Novini en blijf nieuwe bijdragen mogelijk maken!

Doneer nu!

 

Over de auteur

Jonathan van Tongeren

Jonathan van Tongeren studeerde Internationale Betrekkingen en Slavistiek, was van 2006-2010 secretaris-generaal van het European Christian Political Youth Network (ECPYN) en is eindredacteur van Novini. Verder is hij redacteur bij uitgeverij De Blauwe Tijger.