Een van de economische zwakke plekken van Turkije is de afhankelijkheid van aardolie-import. Het land zoekt dan ook naarstig naar nieuwe aardolievelden, onder andere in de oostelijke Middellandse Zee. Tegen deze achtergrond wordt de Turkse marine al enige tijd offensiever uitgerust, om bijvoorbeeld aanspraken te kunnen doen gelden op diverse onbewoonde eilandjes in de Egeïsche Zee. Want als Turkije hierin zou slagen, zou het land in staat zijn zijn territoriale wateren uit te breiden en een groter deel van de aardolie op te eisen.

Tot de belangrijkste maritieme offensieve middelen die Ankara ter beschikking heeft behoren de onderzeeërs, die met Duitse ondersteuning gebouwd worden, alsmede de stealth-korvetten van de Ada-Klasse – het zogeheten MILGEM-project – en landingsschepen. Van die laatsten bezit Turkije inmiddels twee grotere en 30 kleinere. De eerste zijn in staat om 350 soldaten en 18 tanks te transporteren, de laatste hebben een capaciteit van tot 250 man of drie tanks. In het komende jaar moet daarnaast nog de Anadolu van stapel lopen, die zowel als vliegdekschip als ook als amfibisch aanvalsschip kan dienen en daarmee een immense slagkracht toevoegt.

Het zou Turkije in de toekomst dan ook gemakkelijk afgaan om de kapot bezuinigde Griekse marine te overtroeven en zich betwistte eilanden als de Imia-eilanden ten oosten van Kalimnos en de wateren daaromheen toe te eigenen.

Blijf op de hoogte van nieuws, opinie en achtergronden: Volg Novini!


Overigens is het belang van de olievoorraden in de Middellandse Zee niet de enige reden waarom Ankara investeert in de marine. Turkije wil zich ook doen gelden als regionale grootmacht, op de Middellandse Zee, in de Zwarte Zee en de verbindende wateren daartussen, maar ook verder van Anatolië, bijvoorbeeld in de Hoorn van Afrika en de Perzische Golf.

Daarnaast heeft Turkije ook Antarctica op het oog. De aanspraken daar fundeert Ankara met het feit dat Ottomaanse zeevaarders het zevende continent ooit ontdekt zouden hebben, aldus de Turkse minister van Wetenschap, Industrie en Technologie Faruk Özlü in februari 2017, impliciet verwijzend naar de kaart van admiraal Piri Reis uit 1513, die echter deel slechts imaginaire kustlijnen laat zien.

Een verlaten Brits onderzoeksstation op Horseshoe Island (foto: euphro)

Ook hier gaat het onder andere om aardolie; Turkije wil een aandeel van de 200 miljard vaten ruwe olie die naar schatting onder het ijs van Antarctica liggen en aangeboord kunnen worden wanneer het Protocol van Madrid, dat precies dat verbiedt, in 2048 afloopt. Om op tijd een voet tussen de deur te krijgen, moet komend jaar een permanent bezet Turkse onderzoeksstation op Horseshoe Island, voor de kust van Grahamland, gevestigd worden. Welke aanspraken Turkije hierop precies zal laten volgen en welk aandeel de Turkse marine hierin zal hebben, valt nog te bezien, te denken valt aan de inzet van bevoorradingssschepen.

Steun Novini!

Doe een donatie aan Novini en blijf nieuwe bijdragen mogelijk maken!

Doneer nu!

 

Over de auteur

Jonathan van Tongeren

Jonathan van Tongeren studeerde Internationale Betrekkingen en Slavistiek, was van 2006-2010 secretaris-generaal van het European Christian Political Youth Network (ECPYN) en is eindredacteur van Novini. Verder is hij redacteur bij uitgeverij De Blauwe Tijger.