De Georgische oud-president Micheil Saakasjvili is in Nederland aangekomen om zich hier te vestigen en de Nederlandse overheid ziet daar geen been in.

Nadat Saakasjvili zich in Georgië onmogelijk had gemaakt door een oorlog met Rusland uit te lokken en zichzelf te verrijken, was hij naar Oekraïne vertrokken. Daar ontmoette hij zijn oude schoolmaatje Porosjenko, die enige tijd na de staatsgreep in Kiev tot president gekozen was. Porosjenko zorgde dat zijn oude kameraad, die in Geogië inmiddels veroordeeld is wegens corruptie tijdens zijn presidentschap, de Oekraïense nationaliteit kreeg en maakte hem zelfs gouverneur van Odessa.

Blijf op de hoogte van nieuws, opinie en achtergronden: Volg Novini!


Op enig moment ontstond er echter onenigheid tussen de regering en Kiev en de gouverneur van Odessa, waarop die laatste diverse andere regerings- en overheidsfunctionarissen van corruptie begon te beschuldigen. It takes one to know one, zullen we maar zeggen. Saakasjvili sloeg echter zo wild om zich heen, dat Porosjenko uiteindelijk zijn Oekraïense nationaliteit introk. En aangezien Saakasjvili bij het aannemen daarvan zijn Georgische nationaliteit op had moeten geven, werd hij nu stateloos. Op dat moment was hij echter in het buitenland, de Verenigde Staten, Polen, en vervolgens probeerde hij illegaal terug te keren naar Oekraïne om leiding te geven aan de nieuwe politieke partij die hij had opgericht. Uiteindelijk lukte het hem terug te keren, waarop hij door Oekraïne werd uitgezet naar Polen (waar hij vandaan was gekomen).

En nu is Saakasjvili dan naar Nederland gekomen. Hij wil zich hier vestigen en de Immigratie en Naturalisatiedienst (IND) ziet daar geen been in. De Georgische oud-president is immers getrouwd met een Nederlandse.

Het opvallende in het hele verhaal is dat noch de Verenigde Staten, noch Oekraïne, noch Polen, noch Nederland het kennelijk nodig vindt om Saakasjvili uit te leveren aan Georgië. Dat terwijl Georgië daar toch om gevraagd heeft. Saakasjvili is in dit land veroordeelt voor het misbruik dat hij van zijn ambt als president gemaakt heeft. De VS, Oekraïne, Polen en Nederland hebben in het verleden stuk voor stuk benadrukt dat ze Georgië als een bevriende natie beschouwen, drie van deze landen wilden het zelfs opnemen in de NAVO. Maar nu ze eenvoudig tegemoet kunnen komen aan een uitleveringsverzoek van een bevriende natie laten deze landen het afweten en vinden ze het kennelijk niet eens nodig om dat publiekelijk uit te leggen.

Voor de Georgische regering mag hieruit duidelijk zijn: De VS, Oekraïne, Polen en Nederland geven geen zier om Georgië, behalve als het land gebruikt kan worden voor hun directe eigenbelang of om Rusland dwars te zitten.

Share.

Over de auteur

Jonathan van Tongeren

Jonathan van Tongeren studeerde Internationale Betrekkingen en Slavistiek, was van 2006-2010 secretaris-generaal van het European Christian Political Youth Network (ECPYN) en is eindredacteur van Novini. Verder is hij redacteur bij uitgeverij De Blauwe Tijger.

Comments are closed.