Op 23 juni jongstleden was Nigel Farage voor de één een held en voor de ander het vleesgeworden kwaad. Decennia streed de niet op zijn mondje gevallen Brit voor het vertrek van zijn land uit de Europese Unie en uiteindelijk had hij de overwinning behaald.

Tot op het laatst hadden maar weinigen hem dat toevertrouwd. Het is beter op je hoogtepunt te stoppen en dus kondigde Farage kort na de uitslag zijn aftreden als partijleider van de UK Independence Party aan. De Britten hebben hun land terug en nu wou Farage eindelijk zijn leven terug. Sindsdien verkeert de partij in crisis. In actuele peilingen zakte ze terug tot 12 procent. En onder het Britse kiesstelsel waren de kansen op parlementszetels toch al gering.

Deze maand was al niet veel beter voor de partij, die diep verdeeld is over wie Farage op moet volgen als leider. De favoriet van Farage en de partijbasis, europarlementariër Steven Woolfe was door technische problemen een paar uur te laat met zijn aanmelding voor de leiderschapsverkiezing en werd zodoende niet verkiesbaar gesteld. Dat leidde tot veel misbaar.

Blijf op de hoogte van nieuws, opinie en achtergronden: Volg Novini!


De kandidaten die wel verkiesbaar zijn voor het leiderschap kunnen stuk voor stuk niet tippen aan Nigel Farage en hebben al zeker niet zijn bekendheid, ook Woolfe blijft ver bij Farage achter.

UKIP verkeert ook in een crisis doordat het belangrijkste doel van de partij, een Brexit, nu behaald is, de keuze voor deze of gene leider hangt zo bezien ook samen met de toekomstige koers van de partij en welke thema’s daarin een belangrijke rol gaan spelen. Op korte termijn zullen dat vooral de uitwerking van de Brexit en het immigratievraagstuk zijn. Het is echter de vraag of dat genoeg is.

De enige UKIP’er in het Lagerhuis, Douglas Carswell, die in mei 2014 overstapte uit de Conservatieve Partij en daarna voor UKIP herkozen werd, heeft niet de ambitie om het partijleiderschap over te nemen. Hij ontpopte zich al snel tot partij-interne tegenstrever van Farage en maakte zich daardoor bij de partijbasis bepaald niet populair. Ook is hij voor een liberaler immigratiebeleid, wat simpelweg niet te slijten valt.

Al met al ziet het er weinig florissant uit voor de partij, waardoor al snel de roep om een comeback van Farage aan zal zwellen. Jarenlang kon de partij profiteren van zijn welsprekendheid en vlotte omgang met de media. Carswell ziet dat ook: “Als we niet snel een competente leider krijgen, die met de media om kan gaan, kon het wel eens gedaan zijn met de partij. Het gaat nu om leven of dood.” Of hij denkt dat het er van komt? “Met Nigel weet je het nooit.”

Steun Novini!

Doe een donatie aan Novini en blijf nieuwe bijdragen mogelijk maken!

Doneer nu!

 

Over de auteur

Jonathan van Tongeren

Jonathan van Tongeren studeerde Internationale Betrekkingen en Slavistiek, was van 2006-2010 secretaris-generaal van het European Christian Political Youth Network (ECPYN) en is eindredacteur van Novini. Verder is hij redacteur bij uitgeverij De Blauwe Tijger.