De Académie française, hoeder van de Franse taal, was er al in 2005 duidelijk over, zogenaamde geslachtsneutraal taalgebruik zou “voor de Franse taal de dood” zijn. Feministen en genderideologen wisten er in de daarop volgende jaren echter voor te zorgen dat het politiek-correcte taalgebruik ingang vond in officiële documenten en zo steeds verder in de publieke sfeer doordrong.

Maar pas sinds de schoolboekenuitgever Hatier van de zomer een nieuw lesboek voor de basisschool op de markt bracht in ‘geslachtsneutrale’ taal, is dit onderwerp echt een politiek thema geworden. 300 onderwijzers verklaarden publiekelijk van nu af aan de regels van deze kunsttaal toe te willen passen.

De tegenstanders wezen er op dat door de ‘genderneutrale’ taal de problemen met rammelende spelling en zinsbouw verder zouden toenemen en dat het mannelijke geslacht van een term die naar een groep die uit zowel mannen als vrouwen bestaat geen gevolg van seksisme is, maar van een neutraal ordeningsprincipe in de taal.

Op 21 november meldden de media dat premier Edouard Philippe zijn regeringsploeg het gebruik van ‘genderneutrale’ taal in officiële documenten verboden zou hebben. In werkelijkheid verbood Philippe zijn ministers en staatssecretarissen echter slechts het gebruik van de meest opvallende en derhalve meest omstreden grammaticale uitwassen hiervan, met de zwevende punten.

Bij de zwevende punten, die in extreemlinkse kringen zeer geliefd zijn, gaat het erom dat men bijvoorbeeld niet meer “les candidats” (de kandidaten) schrijft, maar “les candidat·e·s”. Hardop gesproken levert dit kunstwoord dan het omslachtige “les candidates et les candidats” (de kandidatessen en kandidaten).

Blijf op de hoogte van nieuws, opinie en achtergronden: Volg Novini!


Dat premier Philippe de vormen met de zwevende punten verboden heeft is puur tactisch. De cultuur-marxist wil zo de tegenstanders van de taalkundige revolutie wind uit de zeilen nemen en de weg vrij maken voor de deconstructie van de Franse taal.

Hij verlangt namelijk uitdrukkelijk van zijn regeerploeg dat men ‘genderneutrale’, ‘inclusieve’ taal gebruikt. In overeenstemming met de aanbevelingen van het Haut Conseil à l’égalité entre les femmes et les hommes (HCE, Hoge Raad voor de gelijkheid tussen vrouwen en mannen), een adviesorgaan dat direct onder de premier staat en reeds in 2015 “richtlijnen voor een communicatie zonder geslachtsstereotypen” uitgegeven heeft, moeten van nu af aan in officiële documenten de vrouwelijke en mannelijke vorm gezamenlijk gebruikt worden, oftewel “les candidates et les candidats”, dan wel geslachtsneutrale nieuwe woordcreaties als “les personnes candidates” (de kandiderende personen).

Bovendien worden beroeps- en ambtsaanduidingen gefeminiseerd. Het heet dan niet meer “l’auteur” (de auteur), maar “l’auteur et l’auteure” (de auteur en de autrice), en ook niet meer “Madame, le ministre” (mevrouw de minister), maar “Madame, la ministre” (mevrouw de ministeres (?)).

Niet iedereen is met deze strategie echter tevreden. Anne Hidalgo, de extreem ideologisch gedreven socialistische burgemeester, pardon, burgemeesteres van Parijs kondigde reeds aan de vorm met de zwevende punten te zullen blijven gebruiken.

Over de auteur

Jonathan van Tongeren

Jonathan van Tongeren studeerde Internationale Betrekkingen en Slavistiek, was van 2006-2010 secretaris-generaal van het European Christian Political Youth Network (ECPYN) en is eindredacteur van Novini. Verder is hij redacteur bij uitgeverij De Blauwe Tijger.