Willen de  Verenigde Staten de oorlog in Afghanistan überhaupt winnen? Er is reden om aan te nemen van niet. In een eerder artikel wees ik op het geopolitieke belang van de VS om de instabiliteit in Afghanistan en daarmee in de regio in stand te houden. Daarnaast komt het voortbestaan van de huidige situatie Washington beter uit, om te midden van de chaos, ongestoord door een stabiele Afghaanse staat, bepaalde grondstoffen aan het land te onttrekken.

De oorlog in Afghanistan duurt nu al zestien jaar, wat toch te denken moet geven. De aanwezigheid in Afghanistan biedt voor Washington dan ook een geostrategisch voordeel, omdat het land er één is in een keten van landen die tussen Rusland en China liggen. Afghanistan kan als het ware als een geostrategische wig in het Euraziatische blok fungeren.

Maar de VS hebben nog een ander strategisch belang in Afghanistan, dat ook niet onbelangrijk is. Het land kent namelijk een grote rijkdom aan bodemschatten, waarbij het niet alleen gaat om aardgas en aardolie, maar ook kobalt, goud, lithium, koper en molybdeen. Recent schreef de New York Times dat deze bodemschatten Afghanistan tot de grootste exporteur van zeldzame aarden en andere metalen ter wereld maken. Daarmee zou het quasi-monopolie van de Chinezen op zeldzame aarden gebroken worden – een neveneffect dat voor de VS zowel economisch als strategisch interessant zou zijn. De tot nu toe ontdekte delfstofvoorraden worden op een waarde van meer dan 800 miljard euro geschat.

Illegale uitvoer van uranium

Een belangrijke rol speelt het uranium, dat ook in Afghanistan gevonden wordt en dat de VS naar verluidt al systematisch afvoeren. Zo zijn Amerikaanse troepen reed meer dan tien jaar in de zuidelijke provincie Helmand gestationeerd en exploiteren daar de uraniummijn. De opbrengst wordt met militaire toestellen het land uit gevlogen. Naim Samim, hoofd van de Afghaanse Organisatie voor Mijnbouw en Bodemschatten in de provincie, verklaart: “We kunnen daar niet komen. Het gerucht gaat dat de Amerikanen en de Britten daar uranium winnen. De VS hebben nabij Gamsir een vliegveld van waaruit volgens sommige berichten uranium naar de VS gestuurd wordt.”

Leden van de Wolesi Jirga, het provinciale parlement, laten zich weliswaar in bedekte termen uit, maar benadrukken dat het geen toeval is dat de Amerikanen en Britten zo actief zijn in Helmand. In het district Khanashin liggen namelijk de grootste uraniumvoorraden van Afghanistan. Ook de afgevaardigden hebben aanwijzingen dat het gewonnen uranium met militaire vliegtuigen het land uit gesmokkeld wordt.

Papaver

Ook de papaverteelt speelt zoals bekend een belangrijke rol. Hieruit komen opium, morfine en heroïne voort. Sinds de Iran Contra-affaire in de jaren ’80 is bekend dat de Amerikaanse geheime dienst CIA betrokken is in de internationale drugshandel. Ook in Afghanistan wijst het nodige daarop. Sinds de NAVO Afghanistan is binnengevallen, heeft het aanbouwoppervlak voor papaver zich meer dan verdubbeld van 123.000 naar 250.000 hectare, een totaal oppervlak ongeveer zo groot als de provincie Drenthe. Het leeuwendeel van deze velden ligt in door de Amerikanen beheerst gebied. Op het internet doen foto’s de ronde waarop te zien is hoe Amerikaanse soldaten papavervelden bewaken.

Blijf op de hoogte van nieuws, opinie en achtergronden: Volg Novini!


Voormalig presidentskandidaat en lid van het Huis van Afgevaardigden Ron Paul zegt over de drugssmokkel en de CIA, dat die “een goudmijn” is voor die mensen in de deep state die geld bij elkaar willen brengen “om projecten te financieren, wanneer dit niet op legale wijze kan”.

Publieke kosten, private winst

Zo komt de militaire strategie in Afghanistan in een ander licht te staan: Bepaalde spelers binnen de Amerikaanse overheid hebben er geen belang bij de Taliban definitief te verslaan, zodat de Amerikanen het land weer aan de regering aan Kaboel over zouden moeten laten. De Amerikanen hebben baat bij het voortbestaan van de Taliban als pretext voor hun voortdurende militaire aanwezigheid in Afghanistan. Tegelijk willen de Amerikanen de Taliban natuurlijk ook weer niet te sterk laten worden, want dan zouden ze de extractie van grondstoffen in gevaar kunnen brengen.

Er zitten echter wel een addertje onder het gras voor de Amerikanen. De zeer hoge kosten voor de missie in Afghanistan zijn voor de staat, de winst gaat grotendeels naar andere, private actoren. Oud-staatssecretaris voor economisch beleid Paul Craig Roberts zegt dan ook over het militair-industriële complex in de VS: “Voor dit verbond van private en machtige belangengroepen is de oorlog winstgevend.” Washington laat zich volgens Roberts voor het karretje van het militair-industrieel complex spannen, “de Amerikaanse democratie is een leugen, een zwendel, nep.”

Share.

Over de auteur

Jonathan van Tongeren

Jonathan van Tongeren studeerde Internationale Betrekkingen en Slavistiek, was van 2006-2010 secretaris-generaal van het European Christian Political Youth Network (ECPYN) en is eindredacteur van Novini. Verder is hij redacteur bij uitgeverij De Blauwe Tijger.

Comments are closed.